|
انديشه هاي پارسي
تاريخ، فرهنگ و تمدن ايران زمين + عكس هايي كه مي گيرم + خاطراتي از سرزمين پدري من، مَجُومِرد
|
در فاصله يك كيلومتري مجومرد(شهرکهنه) واقع در استان یزد در دل كوير ويرانه اي در حال غرق شدن در ريگزار است! قبل از رسیدن به عصرآباد متروک، از دور هفت بادگیر افراشته بر آب انبار، دکل های کشتی در حال غرق شدن را در ذهن تداعی می کند.

آب انبار این روستا تنها آب انبار هفت بادگیری ایران بوده و قدمت آن به اوایل دوره قاجار می رسد. ویژگی مهم این آب انبار وجود هفت بادگیر بلند است و بطرز ریبایی بر روی دو مخزن این آب انبار بنا شده است. ارتفاع مخزن از سطح زمین بیش از 5/3متر بوده ودارای گنبدی بزرگ و زیبا از جنس خشت است که روی آن با آجر تزیین شده است. ارتفاع بادگیرها از سطح زمین ۶متر و دارای نمای آجری است. هر بادگیر دارای چهار منفذ در هر ضلع می باشد. عمده مصالح بکار رفته در این بنا آجر خشت خام، ساروج، گچ و قلوه سنگ است.
وقتي ريگزار جايي را براي سكونت برمي گزيند!

زمانی حدود 50خانوار در آن سکنی داشتند! هنوز بعد از گذشت نیم قرن از پس سال ها صدای شادی کودکان در کوچه ها به گوش می رسد!

ديوار پيرامون عصرآباد كه زماني برافراشته و پناه بود!
عصرآباد متروک است! چرا؟ گویا آب در رگهای قنات خشکیده !

ساکنان روستا ۵۰ سال قبل با خشک شدن قنات آنجا را ترک کرده و هرگز به آنجا باز نگشتند!
غروب آرزوها در عصرآباد مجومرد!

در پس اين غروب، طلوعي نيز هست؟!