| تبليغات | X |
|
انديشه هاي پارسي
تاريخ، فرهنگ و تمدن ايران زمين + عكس هايي كه مي گيرم + خاطراتي از سرزمين پدري من، مَجُومِرد
|
روز اورمزد(نام خداوند) از دي ماه: نخستين روز دي ماه باستاني/25آذر ماه خورشيدي
روز دي بآذر از دي ماه: هشتمين روز دي ماه باستاني/2دي ماه خورشيدي
روز دي بمهر از دي ماه: پانزدهمين روز دي ماه باستاني/9دي ماه خورشيدي
روز دي بدين از دي ماه: بيست و سومين روز دي ماه باستاني/17دي ماه خورشيدي
برگرفته از بخش دهم كتاب:
پژوهشي در گاه شماري و جشن هاي ايران باستان- پژوهش و نوشته: هاشم رضي- انتشارات بهجت
و تطبيق با مناسبت هاي دی ماه به نقل از سالنماي راستي
در ايران باستان دي يكي از ماههاي ويژه بوده، اين واژه همان دَثوش Dathush يا دَذْوَ Dadhva در زبان پهلوي است كه اغلب به جاي واژه اهورا مزدا به كار گرفته شده است. همچنين صفتي به معني دادار، آفريننده و پروردگار، از مصدر دا Da به معني دادن، ساختن و آفريدن است.
در گاهشماري باستاني با توجه به نامهاي سي روز ماه در مي يابيد كه نخستين، هشتمين، پانزدهمين و بيست و سومين روز به نام دي نامگذاري شده و براي تميز دادن آنها از يكديگر، هر يك به نام روز بعدش خوانده شده است:
در ماه دي با توجه به هم نام بودن ماه و روز طبق رسوم در اين چهار روز جشن برگزار مي شد كه نخستين جشن ديگان را خرم روز مي ناميدند(پارسيان آن را دي دادار جشن مي ناميدند) و در شب قبل از آن يعني آخرين شب آذرماه،(بلندترين شب سال) مراسم ويژه شب يلدا برگزار مي شد.(در بخش ديگر در اين باره توضيح داده خواهد شد)
جشن ديگان بر همه ايرانيان شاد و فرخنده باد!
براي آگاهي از نوشته هاي پيشين
به آرشيو موضوعي(فهرست نوشته ها) مراجعه فرماييد!
