انديشه هاي پارسي

تاريخ، فرهنگ و تمدن ايران زمين + عكس هايي كه مي گيرم + خاطراتي از سرزمين پدري من، مَجُومِرد

جشن آبانگان

روز آبان از ماه آبان/دهمين روز از آبان ماه باستاني

۴ آبان ماه خورشيدي

(گاه شماري در ايران باستان)

برگرفته از بخش دهم كتاب:

پژوهشي در گاه شماري و جشن هاي ايران باستان- پژوهش و نوشته: هاشم رضي- انتشارات بهجت

و تطبيق با مناسبت هاي آبان ماه به نقل از سالنماي راستي

آبانگان، يكي ديگر از جشن هاي دوازده گانه سال است. روز دهم از آبان، به موجب تلاقي نام روز و ماه، جشن آبانگان برگزار مي شد كه مراسم ستايش و شادماني و نيايش و عبادت، كنار چشمه سارها و رودها به انجام مي رسيد.

آبان به معناي آب و هنگام آب است و يكي از عناصر پاك كننده نزد ايرانيان باستان بوده است. درباره پيدايش جشن آبانگان روايت است كه در پي جنگهاي طولاني بين ايران و توران، افراسياب توراني دستور داد تا كاريزها و نهرها را ويران كنند. پس از پايان جنگ پسر تهماسب كه زو نام داشت دستور داد تا كاريزها و نهرها را لايروبي كنند و پس از لايروبي آب در كاريزها روان گرديد ايرانيان آمدن آب را جشن گرفتند.

و همچنين در اين روز بود كه به همه مردم كشورها آگاهي رسيد كه پادشاهي از ضحاك بشد و فريدون به پادشاهي رسيد و مردمان پس از دوراني دراز، ايمن و آسوده خاطر شده و به كارهاي خود پرداختند. در روايت ديگري آمده است كه پس از هشت سال خشكسالي در ماه آبان باران آغاز به باريدن نمود و از آن زمان جشن آبانگان پديد آمد. ايرانيان در اين روز خداوند جان و خرد را ستايش كرده و درخواست فراواني آب و نگهداري آن را مي نمايند و پس از آن به شادي مي پردازند.

آبان روز در آبان ماه ويژگي دارد به يكي از بزرگترين الهه هاي مورد ستايش ايرانيان باستان، يعني آناهيتا كه الهه سرپرست آبهاي روان و ايستا و درياها و رودها و چشمه سارها است.

جشن آبانگان بر همه ايرانيان شاد و فرخنده باد!

براي آگاهي از نوشته هاي پيشين

به آرشيو موضوعي(فهرست نوشته ها) مراجعه فرماييد!

+ نوشته شده در جمعه چهارم آبان 1386ساعت 8:50 توسط مسعود امين پور مجومردي |